اخبار صنایع

نقص قالب گیری ضربه ای را تنها از نظر ظاهری اصلاح نکنید. شامل قطعات مشکوک، اولین چرخه شکست را ثبت کنید و فرآیند را با یک خط پایه تایید شده مقایسه کنید. تصمیم بگیرید که آیا خطا از یک طرف، یک حفره، یک قالب، یک لات رزین یا کل دستگاه پیروی می کند. قبل از تغییر دستور غذا، ابزارها، دمای واقعی، رفتار پریسون، بسته شدن قالب، دمیدن هوا و خنک کننده را بررسی کنید. هر بار یک متغیر را تغییر دهید، چرخه های کافی را برای رسیدن به یک شرایط پایدار قالب بندی کنید و نتیجه را با وزن قطعه، اندازه گیری دیوار و آزمایش عملکردی مورد نیاز تأیید کنید.

طراحی قالب دمشی اکستروژن خوب با قطعه تمام شده و آزمایش های پذیرش آغاز می شود. سپس طراح ابزار خط جدایی، جیب های فلاش و فلاش را تنظیم می کند. دریچه ها و مدارهای خنک کننده را قرار می دهد. رابط های گردن و پین ضربه ای را تعریف می کند. درج ها و مواد قالب را انتخاب می کند. و عرض، ارتفاع، ضخامت، باز شدن و الزامات گیره قالب را در برابر دستگاه بررسی می کند. قالب را فقط پس از تایید تامین کننده ماشین، سازنده قالب و خریدار، منجمد کنید.

طرح را بر اساس کتابچه راهنمای ماشین و شرایط تولید واقعی بسازید. سیستم های ایمنی، نشت، سطح و دما روغن، شرایط هوا و آب، پایداری اکستروژن، ابزارآلات، روغن کاری، کابینت های الکتریکی، سنسورها و تاریخچه هشدار را بازرسی کنید. روندها را ثبت کنید و کارهای اصلاحی را قبل از اینکه یک تغییر کوچک تبدیل به زمان خرابی برنامه ریزی نشده شود، برنامه ریزی کنید.

برگه ابزار خاص پروژه و نقشه چیدمان کلی را بخواهید. بار الکتریکی متصل، بار عملیاتی مورد انتظار، ولتاژ و فرکانس، فشار و جریان هوای فشرده، فشار آب خنک‌کننده، دما، جریان و کیفیت، زهکشی، وزن دستگاه، بارگذاری کف، ارتفاع سقف، دسترسی بالابر، اگزوز، جابجایی مواد و تجهیزات پایین دست را تأیید کنید.

عیب یابی را با ضبط زنگ هشدار، حالت کار و موقعیت فعلی دستگاه شروع کنید. مقادیر مجموعه را با بازخورد واقعی مقایسه کنید، سپس ورودی، خروجی و شرایط مجاز مربوطه را بررسی کنید. تنها پس از مشخص شدن علت و ایمن بودن منطقه، بازنشانی کنید.

یک کنترل کننده پاریسون، باز شدن شکاف دای را در طول چرخه اکستروژن تغییر می دهد. پروفیل باید با هندسه قطعه، رفتار رزین، طول پاریسون، زمان دمیدن، صفر و دهانه ابزارآلات، و در یک ماشین آکومولاتور با موقعیت انباشته مطابقت داشته باشد. هر بار یک متغیر را تغییر دهید و قسمت قالب‌گیری شده را تأیید کنید.